myepinoy’s BLAG

Asset or Liability?

The Basics Of Cash Flow

The basic is. What pattern do you see if you will get a P100.00 bill and monitor where and how it is transferred from 1 possessor to the other? How does it flow? The pattern for a typical Pinoy is.

You earn from your work, you spend it on food, gadgets, clothing and other basic needs. Before you reach the next payday, paubos na yung pera mo. But that’s ok payday is just a few days ahead and it doesn’t matter if I run out of money, I am expecting money again any time soon. This cycle goes on and on and you make some sidelines or create other ways to earn but it seems that money was never enough. ( I am tempted to explain further pero usapang basics lang ). So you can’t leave the job that you have because a week without work would affect the cash flow you have to support your family and needs. As much as you wanted to accept another job, the gap would make you pay less for a couple of days, which makes you a slave to your boss. At least, you have a job to support your needs. So to illustrate.. . Cash is flowing inside your pocket. Years have gone by doing your monotonous routine. Question: what if you get fired? Or you were forced to retire because there are new and younger people ready to take your place. What would you do?

As an OFW, Makati Executive, Top Salesman, Engineer, Attorney, Teacher, etc.. What if it all ends? The sweet cash that enters your pocket every 15 th and 30th suddenly comes to a halt. There are two things you can buy with your money: An asset and a liability. To describe each;

An asset brings money inside your pocket; a liability takes money out of your pocket. Another way to see, it is that an asset if you buy one, will bring the money you spent for it back to you 2 or 3 folds. A liability, when you buy it will not give your money back at all.
Sa ilocano: idjay ti kwa djak maawatan (joke lang po, seryoso na kayo eh!)

Sa madaling salita: kapag asset, maibabalik ang pera , pag liability, goodbye sa pera! Ang problema kay JUAN DE LA CRUZ, habang may trabaho ipon ng ipon at bili ng bili ng liability! I have seen OFWs get back to the country with gold chains at kung pwede lang limang shades ang isuot ng sabay-sabay gagawin nya eh, dvd, component, jackets, clothes, inuman, pulutan, party, pabango: hindi na makalakad sa dami ng bitbit!

At s’yempre mga empleyado natin dito sa bansa na lingo-lingo bago cell phone at mags ng kotse.. hindi na nga magkasya ang damit sa aparador, tapos pag umaga sasabihin: wala na akong maisuot. Guys, esep-esep: what you bought? will it bring money back to you? I know what you have in mind; you have to enjoy what you worked hard for. That’s right, but think of something that will last; think of your future.

I have seen the worst of people who were abogado de kampanilya, executive secretaries of top rank business men, people who worked for big companies, earned a fortune and got a big retirement pay by the millions! Now? Wala na. Why? Because of their cash flow went in, went out.

I need not to mention basketball players, actors, singers, etc.. Check what is their career path, next after acting, singing and playing, POLITICS. Kasi, ‘yung million na kinita nila, puro liability ang binili.

Going back, all the liability they bought, ibinenta ng mura! I’m wearing a gold chain now, which I got from a seaman. He bought it for P35,000 and sold it for 8,000 to me. Hindi po asset ang alahas! Bakit? Totoo na tumataas ang value n’ya pero kapag gutom ka na, kahit palugi ibebenta mo! (wala bang aaray?) Cell phones, dvd players etc. pati bahay at kotse; that’s the cash flow of most OFWs.

The question is:WHAT IF THE INCOME STOPS?

Sa Pinoy, ganito: Anak, mag-aral kang maigi, at pag tanda namin, ikaw na bahala sa amin ha.
Hindi po ba maling-mali. ..

You have to establish something today that will take care of your future. Teka, teka! eh ano ang dapat gawin para hindi mangyari yan? You must create a source of income that will continually make money flow inside your pocket. Start a business! While you are working as an executive or an OFW, or a professional. .. START A BUSINESS and MASTER that business till you get out of that company. Para kapag tumigil ang income mo sa kanila, may susuporta pa din sa iyo hanggang pag-tanda mo!

Now don’t tell me to invest my money on pensions and plans. NO WAY! Narinig n’yo na siguro yung… Naku ayaw ko na magbanggit.. .. ‘yung mga nagbayad at hindi nakapag-claim. .. sila pa ang dinimanda at nag-piyansa! !! HUWAG MO I-ASA ANG PAGTANDA MO SA IBA! GUMAWA KA NG SARILI MONG BALON NG PERA! KAHIT MALIIT PA ‘YAN, SARILI MO AT HINDI KA AASA SA IBANG TAO!

Imagine yourself when you reach an older age (aruy ko, baka yung iba sa inyo about that age na, tabi tabi po. Ako po sa mga nagtatanong. .. I’m 37 years old. Naabutan ko pa si Michael Jackson at hinele po ako ng nanay ko sa mga kanta ng hagibis). You have money that the company gave you as your retirement pay, what will you do?

You can consume the money till your old. eh kung hindi umabot? Masamang damo ka pala, at hindi ka kaagad kinuha ni Lord. Eh pang age 65 lang yung naipon mo na budget. Or maybe, you can start a business and use the money for capital. Kapatid, 9 out of 10 businesses, FAILED. yung isang magsa-succeed, gagayahin pa ng kapitbahay mo instead na mag-franchise sa ‘yo. Think! At age 50, you are struggling trying to make a business work! What if it fails?!

Eh Ano Nga Ba Ang Sagot?

The answer is, stop buying liabilities and instead buy assets now. I don’t care if it is a banana-Q store, balot, ice candy or a sari-sari store, etc… Start now! Because, your experience here will teach you what to do in the future. It’s so hard to struggle in business when you are 60 yrs old. You have to create a source of income separated from the source of income from your work. That when the time comes that you have to stop working, you will have your own source of money! Create assets, start a business that will be there to support you and your family. I AM NOT TELLING YOU TO QUIT YOUR JOB! I’m telling you to start a business while you’re working and stop spending your money on liabilities and start putting them on assets!

Ang pera kapag pinambili mo ng LIABILITY, hindi na babalik. ang ASSET, BABALIK.

Teka, masama ba bumili ng mga magagandang gamit? Hindi! Siguraduhin mo lang na ang pambili mo nun ay galing sa asset mo. The business has to be prioritized! Mawalan ka man ng trabaho, may negosyo kang palalaguin.
If before, nabubuhay ka naman ng iisa sapatos mo, huwag mo baguhin ‘yun. dati, nagdyi-jeep ka lang, wag ka na munang mag-FX.

Create assets and lessen liabilities. Invest and learn now… mag-negosyo!

Eh anong negosyo? Any, as long as you think it will work and doable! I am still looking for partners for my HOME MASSAGE SERVICE! SPA MAGIC! And my business CAR MAGIC is still franchising. .. (joke lang. baka sabihin nyo nag pro-promote lang ako eh. But I AM PROUD TO SAY THAT ALL MY BUSINESSES ARE ORIGINAL AND ALL ARE GRAND ASSETS!

I started all my businesses with a very small capital. If I used that money to buy a gadget, new shoes or any liability, baka wala lahat ng negosyo ko at wala na akong makain ngayon.

Again, I hope that this BASIC CASH FLOW article helps. I wish all of us become financially free!

From:
Unknown Author

November 18th, 2006

Sigaw sa kamalayan - sa ating dekada

Hawak mo sa yong kamay ay panahon
Ang panahon ay ngayon
Ngunit kung ang ngayon ay gagawin mong kahapon
Ano pa ang silbi ng panahon
Mga paa ay ihakbang
Mga kamay ay itikom
Puso’t isipan ay tibayan
Ang pakikibaka
Ngayon ang umpisa
Daloy ng luha, kahirapang sigid
Dapat ng ibaon sa kahapon
Pag-asa’t tagumpay
Na sinikil ng iilan kahapon
Ngayon dapat ng angkinin
Ibagsak ang mga pasista at
Mapang-aping uri
Tanikalang gumapos
Sa mahabang panahon
Sa palad mo ay wawakasan
Ngayon na! Ngayon na!
Ang panahon
Ang aking kalayaan.

October 27th, 2006

Alam ba ninyo maging homesick?

Sabi ng tatay ko
Gwapo ako
Sabi ng nanay ko
Of course
Sabi ng asawa ko
Talaga
Sabi ng mga nagging girlfriends ko
Yuck
He is so
You know
Sabi mo magaling ako
Sabi ko
Yan ang opinyon mo
Sabi nila
Sira ulo ko
Sabi ng marami
Sino ba sya?
Sabi ng mundo
Does he exist?
Pero alam nyo
Di nyo naman talaga ako kilala
Sino nga ba ako?
Tama ba tatay ko
Tama ba nanay ko
Tama ba  asawa ko
Tama ba nagging girlfriends ko
Tama ba sabi nila
Tama ba sabi ng karamihan
Tama ba sabi ng mundo
Tama ba na di nyo ako kilala
Siguro nga

Sa huli
Sino nga ba ako?
Kahit ano ang sabihin nyo
Kung sino ako
Alam ko na yon
Noon pa
Matagal na
Dahil ako
Ay hindi
Superhero
Di rin pwede maging Darna
Kasi straight ako
Kung sino man ako
Ang alam ko
Ako ay tao
Sa puso
Sa isip
Sa salita
At sa gawa

Meron lang ako tanong
Alam ba ninyo
Kung papaano maging homesick?

Isa pa, isa na lang
Huli na to, hayaan nyo na ako
Ikaw
Sino ka nga ba talaga?
Kilala mo ba kung sino ka?
I wish
Sana nga!

Originally posted at meypinoy multiplies with same title.

1 comment October 26th, 2006

All about life, people and things

Love is a hidden fire,
a pleasant sore,
a soothing pain,
an agreeable torment,
a sweet wound,
in short - a gentle death!
ang lalim! shet!
dati
Love is blind lang eh!

Bigo ka ba sa luv? eto mga gud partner
Kuba: Mapagkumbaba
Pilay: Hindi ka tatakbuhan
Bulag: walang paki sa looks mo
Pipi: Hindi nagbibitiw ng bad words
Duling: Hindi ka hahayaang mag isa!

Alam mo ba kung bakit may sabaw ang balot?
Kung Ikaw kaya ang ikulong sa shell… saan ka ji-jingle?
Aber?
Saan??
Sumagot kaaaa!!!
SaaaAANNNNNNN ?!?!?!

Sino mas kawawa? yung taong iniwan ng mahal nya?
o mga taong nagmamahal ng walang gusto sa kanya?
pareho lang di ba?
pero mas kawawa yung taong…
bihis na bihis na tapos…
hindi naman pala kasama !?!

Husband: Kung di ako makaligtas sa operasyon ko bukas, ikaw na sana ang bahala sa lahat lahat… I LOVE YOU!
Wife: Tumigil ka! wala pang namamatay sa TULI!

Wife: Hon wag mo ako bibiglain ha? I’m still a virgin
Husband: You mean ako ang una?
Wife: Yes, do it na
Husband: I did it na, kanina pa!!
Wife: ah ganon ba? Aray pala

Wife: Dear, ano regalo mo sa 25th Anniversary natin?
Husband: Dalhin kita sa Africa…
Wife: Wow! How sweet naman… eh! sa 50th Anniversary natin?
Husband: Susunduin na kita!

A Husband came home 4 a.m. and saw his wife in bed with another man. His wife shouted at him, “Where have you been?”
Husband: “Who is that man?!?”
Wife: “Grabe ka! Dont change the topic!!”

Nay? bakit po VICTORIA ang name ni ate?
Kasi anak dun namin siya ginawa ng itay mo…
Eh bakit si kuya, ANITO?
Ay, tumigil ka na nga Luneta at baka mapalo kita! tawagin mo na si kuya FX mo!

Misis: lolokohin ko mister ko, magpapanggap ako na prosti dito sa kanto
namin. (dumaan ang mister nya…)
Misis: Pogi! available ako ngayon, pwede ka ba?
Mister: Yoko sayo kamukha mo misis ko!

Misis: ” Sir, mananawagan po sana ako sa mister ko kasi dinala Niya ang limang anak namin.”
Radio Host: ” Ok, go ahead!”
Misis: ” Honey, ibalik mo na ang mga bata, isa lang naman ang sa Iyo diyan!”

Lasing (takot): may multo sa banyo natin!
Wife: ha? Bakit?
Lasing: kasi bumubukas yung ilaw pag papasok ako ng banyo eh.
Wife: punyeta ka! ikaw pala umiihi sa ref!

Ama: Buntis anak ko, panagutan mo!
BF: May asawa na po ako!
Ama: Pano ‘to?
BF: Areglo na lang po… 2 M pag Boy, 2.5M pag Girl
Ama: Ok, pero pag nakunan. GIB HER ANADER CHANS ha?

Three girls make paalam to their Dad…
Girl 1: Dad, I’m going out with Pete to Eat.
Girl2: I’m going out with Lance to Dance.
Girl3: I’m going out with Chuk to…
Dad: Ah, Hinde! Dito ka lang sa bahay!!!

Bata : Takot ako bunot ipin!
Doktor: Wag ka takot bigyan kita gamot, pangpatapang!
…. inom gamot
Doktor: O tapang ka na?
Bata: Sige galawin mo ipin ko! babasagin ko bungo mo!!!

Girl: Doc, pa check up po.
Doc: Sige hubad ka ng panty at bra, tapos higa ka.
Girl: Hindi po ako, itong lola ko po.
Doc: Sige lola, hinga na lang ng malalim…

Frat meeting…
Leader: Pare balita ko bading ka daw, totoo ba?!
Ambo: Pare, Mga chismax lang yun galing sa mga chuvanes na walang magawa sa mga chenilyn nila… chura nila! hmpf!

Boy: Di na tuloy ang kasal natin
Girl: Bakit?!
Boy: Kuya mo kasi eh!
Girl: Hindi no! Gusto ka ng Kuya ko!
Boy: Yun nga eh.. gusto ko rin ang kuya mo!

Mister: Di ko na kaya problema ko!
Misis: Hon, problema natin ito, tayo ang magkasama sa buhay, lahat ng problema mo problema ko… ano problema natin?
Mister: nabuntis natin si Inday, tayo ang ama!

Bakla at Macho nagkasabay sa CR…
Bakla: Ang laki naman nyan sayo…
Macho: Wala na tong silbi kasi iniwan na ako ng GF ko… puputulin ko na lang at ipapakain sa aso!
Bakla: aw! aw! aw!

Juan: San ka galing?
Pedro: sementeryo, libing ng byenan ko.
Juan: E bakit puro kamot ang mukha at braso mo?
Pedro: Mahirap ilibing eh… Lumalaban!!

Hari: Ano gusto mong parusa? ipakain sa leon o pasukan ng bubuyog sa pwet?
Pedro: Mas gugustuhin ko pong pasukan ng bubuyog sa pwet.
Hari: Mga kawal! ilabas si Jolibee!

Biyaya na makukuha sa Gulay:
AMPALAYA, pampapula ng dugo.
KALABASA, pampalinaw ng mata.
TALONG pampatirik ng mata.
MANI pampatirik ng TALONG.
Ay! nalito na ako.

Nun: I was raped… what shall i do?
Mother Superior: Here, take this calamansi.
Nun: will dis ease da pain?
Mother Superior: sipsipin mo! ng mawala ngiti sa mukha mo,
Gagits!!!

Madre: Father, tell your seminarian not to urinate along the fence…
Father: Sister naman, maliit na bagay lang papansinin mo pa…
Madre: No Malalaki, Father.. Malalaki!!!

Sabi Airforce: “No Guts No Glory!”
Sabi Marines: “No Retreat No Surrender!”
Sabi Army: “No Pain, No Gain!”
Security Guards: “No I.D. No Entry!”

BUS HINOLDAP!
Holdaper: re-reypin ko lahat ng babae dito!
Prosti: ako na lang po, maawa kayo sa iba..
Lola: Sinabi na ngang LAHAT eh! sasagot pa! gagang ‘to!

Anak: Itay, bibili ako ng band paper
Itay: Anak, wag kang bobo ha? hindi “band paper” ang tawag dun!
Anak: Ano po ba?
Itay: “Kokongban”

Dalawang probinsyano sumakay sa elevator
Gorio: magkano ibabayad natin?
Andoy: tanga! inosente! bugok! stupid! bat ka magbabayad eh wala pa tayong tiket!

Pedro bumps a foreigner
Pedro: ay sori
Foreigner: sorry too
Pedro: sori 3
Foreigner: what are you sorry for?
Pedro: (kala mo bobo ako ha!) sori 5
Foreigner: i think you are sick!
Pedro: hahahaha! sick daw, seven sunod!

Pare 1: Pare, sa wakas nag ka GF na rin ako!!
Pare 2: Bakit!?! Ngayon ka lang ba nagka GF?
Pare 1: OO pare! sobrang higpit kasi ni Misis eh! Ngayon lang ako nakalusot!

Bisaya 1: ” Gara ng kutsi, siguro kay Miyur iyan.”!
Bisaya 2: ” Dili bay!”
Bisaya 1: ” Kay Hipi?”
Bisaya 2: ” Tuntu ka man. Kay FATHER iyan. Gisulat niya sa likud… o,”‘SAFARI’.”

AMO: sagutin mo ang telepon inday!
INDAY: (baligtad ang hawak) hilo? hilo?
AMO: baligtarin mo!
INDAY: lohi? lohi?
AMO: telepon ang baligtarin mo!
INDAY: Puntili, puntili

AMO: day, gamitin mo itong chalk pamatay ng ipis, sulat mo sa pader.
Maid: yis ati!
NEXT DAY … nagulat ang amo, nakasulat sa pader:

EPES MAMATAY KAUNG LAHAT! SYET PAKYO!

 This is what you do if you have bad server connection.. 

 

 

7 comments September 8th, 2006

My broken shoes

Pumila ako sa ABS-CBN para makasali sa Wowowee,  isang noontime show. Ang dami namin. Sa kabutihang palad, natanggap ako bilang contestant sa Willie of Fortune. Kasi po, meron naman akong talent. Sa totoo lang magaling po talaga ako kumanta.

Sa araw ng palabas, masayang masaya ako. Kasama ko pa ang nanay ko na talaga naman parang stage mother ang dating. Todo po ang porma nya.  Ako naman normal lang, nakamaong at naka rubber shoes.

Kinakabahan ako at siempre excited. Live ako sa buong mundo. Yehey, nasa TV na ako. Pero, nangyari ang kahindik-hindik sa national television at ito ang hindi ko makakalimutan sa buong buhay ko.

Noong tinawag na ako,  dali-dali akong lumakad sa gitna, doon sa aming paglalaruan kung saan naghihintay si Kuya Willie, ang host ng show. Pero bago pa ako tuluyang makarating sa gitna, tumalsik po ang swelas ng sapatos ko. Opo, kita sa buong mundo, natanggal ang swelas ng kanang sapatos ko. At pati yong isa, napansin ni Kuya Willie na nakanganga na rin at malapit na ring bumigay ang swelas.

Nakakainis at nakatawa di ba? Mukha akong eng-eng o mukhang kawawa, depende na kung ano ang takbo ng utak ng mga nanonood ng oras na yon

Pero kahit ganito ang sitwasyon ko, tuloy pa rin. Nakangiti pa rin ako at di ako sumuko. Kahit paika-ika ako, at kinakaladkad ko ang sira kung sapatos, sige pa rin. Eh ano ngayon. Di naman ako anak ng mayaman eh. Ano naman pakialam nila sa akin at ano naman ang pakialam ko sa kanila. Kung mahihiya ako at di na tutuloy, ano naman ang mapapala ko. Hindi naman ang sirang sapatos ang talent ko. Di ba, hindi naman sya ang kakanta. Ako yon. And this is the moment. Ito na ang pagkakataon ko na maipakita ang galing ko sa pag awit. At take note, nakabroadcast po ito sa Buong mundo via The Filipino Channel.  Kaya buong tapang, sa harap ng live audience, kumanta ako at tuloy lang ang pakikipagsapalaran. Sabi nga, the show must go on. My life must go on. With or without swelas ang sapatos ko.

Siguro po, magtatanong kayo bakit sirang sapatos ang isinuot ko?

Ewan ko ba, mapagbiro yata talaga ang buhay. Eh kasi ba naman, di ko makita yong matino kung sapatos, nawala sya eh. Di ko alam kung merong kumuha o talaga lang di ko makita dahil excited ako.  Kaya hayun, naging very unforgettable talaga ang aking karanasan.

Kahit ganon ang nagyari, napatunayan ko sa sarili ko na kahit anong sitwasyon at katayuan ko sa buhay, kaya kung tumayo at lumaban.

At ito po ang maganda, sabi po ni Kuya Willie, babalik daw ang batch naming mga contestants para kumanta sa show na Wowowee. Opo, as in mag pe-perform kami. O di ba, talagang grabe, very unforgettable experience talaga ito.

Kung nakapanood po kayo sa TFC kahapon, Agosto 29, 2006, ang salaysay na ito ay tunay na pangyayari sa buhay noong isang batang contestant sa Wowowee. Ha ha ha. Akala ninyo ako yon ano. Pero alam ko na alam nyo na imposible yon kasi, wala pa naman Wowowee noong panahon ko.  Bakit sa first person ang pagkaka-narrate? Eh kasi naisip ko, kung sumikat yong bata at ipasulat sa akin ang kanyang unforgettable experience, di ba dapat ganito.

Sa totoo lang, hindi naman yon ang point ko dito eh. Ang talagang gusto ko ipaalam sa buong mundo, tayong mga Pinoy ay talagang fighter, survivor at talagang angat sa iba.

Di ba, ganito rin ang sitwasyon ng bayan natin at mga mamamayan ng ating bansa. Maraming pagsubok tayong mga Pinoy na pinadadaan isa na rito ang kahirapan. Ang kawalan ng ikabubuhay, pagiging salat sa lahat ng kagaanan sa buhay. Kahit basic necessities marami sa atin wala.

Pero, kahit ganito man ang sitwasyon nating mga Pinoy, di tayo marunong sumuko. Kaya pa rin nating ngumiti kahit na halos sagad na sa buto ang kahirapan. At higit sa lahat, di tayo nagagapi ng kung ano pa mang balakid sa ating buhay bilang Pinoy. Kaya nating lagpasan ito.

At tulad ng karanansan noong bata, kahit na merong taong kumuha o nandugas ng matinong sapatos, na maihahanlintulad natin sa mga mandarambong na pulitiko natin, hindi tayo mapipigilan sa pakikibaka.

At ito ang buod ng istoryang ito.

Mabuhay ang mga tunay na Pinoy!

Kaugnay na panulat sa Inglis :            

More than a thousand words
We are who we are
The digger of the ditch
Deal or No Deal: a matter of common sense

5 comments August 30th, 2006